Poradnik techniczny

ISO 286-1 definiuje system; ISO 286-2 zawiera tabele tolerancji. DIN 7160 (wały) i DIN 7161 (otwory) to wcześniejsze odniesienia zastąpione przez DIN ISO 286-2. Są to oznaczenia standardowe, natomiast H7 i g6 to klasy tolerancji w ramach systemu.

Historia normy DIN ↗

Tabele liczbowe z dołączonego źródła MechTab 3.0.1 obejmują zakres 1–500 mm oraz wszystkie dostępne w nim klasy otworów i wałków, w tym H1–H18 i h1–h18. Dostępne stopnie tolerancji zależą od położenia pola tolerancji. Wyszarzone opcje nie mają wartości dla bieżącej średnicy. Górne granice przedziałów wymiarowych są uwzględnione; wartości nie są ekstrapolowane. Te starsze tabele nie są certyfikowaną implementacją konkretnego wydania ISO.

Skoki metryczne: ISO 261. Wymiary nominalne: ISO 724. Klasy tolerancji gwintów określa ISO 965-1; narzędzie pokazuje geometrię nominalną, a nie wymiary graniczne dla poszczególnych klas. Amerykańskie gwinty UNC/UNF są zgodne z ASME B1.1; granice tolerancji 2A/2B nie są tu obliczane. Gwinty Unified to walcowe gwinty złączne 60°, a nie gwinty rurowe NPT.

ISO 724 ↗ · ASME B1.1 ↗ · Tabela skoków UNC/UNF ↗

Podstawowa geometria gwintu metrycznego 60°: średnica podziałowa d − 0,649519P; średnica wewnętrzna gwintu wewnętrznego D − 1,082532P. Są to wymiary nominalne, a nie granice tolerancji. Przekrój czynny (rdzenia): π/4 × (d − 0,9382P)².

Rozmiar klucza zależy zarówno od normy wyrobu (elementu złącznego), jak i od rozmiaru gwintu. ISO 272 określa rozmiary kluczy dla łbów sześciokątnych; kolumny ISO, DIN i JIS poniżej to opublikowane przez Bolt Depot porównania łbów śrub, a nie pełna specyfikacja elementu złącznego.

T = K × F × d, z napięciem wstępnym F w niutonach i średnicą d w metrach. K jest współczynnikiem nakrętki, a nie współczynnikiem tarcia gwintu. Sama klasa wytrzymałości nie definiuje specyfikacji momentu obrotowego.